Ættu að vera takmarkanir á vopnasölu stjórnvalda til ríkja sem eru sökuð um mannréttindabrot?

Sameinuðu þjóðirnar skilgreina mannréttindabrot sem sviptingu lífs; pyntingar, grimmilega eða niðurlægjandi meðferð eða refsingu; þrælahald og nauðungarvinnu; handahófskennda handtöku eða varðhald; handahófskennda afskiptasemi af einkalífi; stríðsáróður; mismunun; og hvatningu til kynþátta- eða trúarhaturs. Árið 1997 samþykkti Bandaríkjaþing svokölluð „Leahy-lög“ sem stö…  ;ðva öryggisaðstoð við tilteknar einingar erlendra herja ef varnarmálaráðuneytið og utanríkisráðuneytið ákveða að land hafi framið alvarleg mannréttindabrot, svo sem að skjóta óbreytta borgara eða taka fanga af lífi án dóms og laga. Aðstoð yrði stöðvuð þar til viðkomandi land hefði komið sökudólgum fyrir rétt. Árið 2022 endurskoðaði Þýskaland reglur sínar um vopnaútflutning til að „auðvelda vopnavæðingu lýðræðisríkja eins og Úkraínu“ og „gera erfiðara að selja vopn til einræðisríkja.“ Nýju leiðbeiningarnar leggja áherslu á raunverulegar aðgerðir viðtakanda í innanríkis- og utanríkismálum, en ekki á víðtækari spurningu um hvort þessi vopn gætu verið notuð til að brjóta mannréttindi. Agnieszka Brugger, varaformaður þingflokks Græningja, sem fara með efnahags- og utanríkisráðuneytið í ríkisstjórnarsamstarfinu, sagði að þetta myndi leiða til þess að lönd sem deila „friðsamlegum, vestrænum gildum“ yrðu meðhöndluð með minni takmörkunum.